Strony związane z hasłem 'Bożej':

Parafia p.w. Matki Bożej Bolesnej Braci Mniejszych Kapucynów w Łomży »

Na tzw. Popowej Górze Józef Konstanty Trzaska, kanonik połocki i proboszcz w Kleczkowie oraz Hilary Trzaska, sędzia ziemski łomżyński nabyli w 1763 r. z zamiarem ufundowania klasztoru kapucynów grunt oraz zabudowania dawnego kościoła i klasztoru Sióstr Benedyktynek, które przeniosły się na inne miejsce.
Biskup płocki, Hieronim Szeptycki, zatwierdził fundację 28 października 1763 r., a pierwsi zakonnicy przybyli do klasztoru 2 lipca 1764 r. Budowę kościoła i klasztoru w stylu baroku toskańskiego, o formach typowych dla budownictwa kapucynów, lecz bardzo oszczęd-nych w zewnętrznej dekoracji (brak charakterystycznych kaplic bocznych) według projektu archi-tekta Tańskiego, prowadzono w latach 1770-1789. Kościół p.w. Matki Bożej Bolesnej konsekrował bp płocki, Kajetan Onufry Szembek. Obrazy ołtarzowe, z których do dziś zachował się tylko obraz Zdjęcie z Krzyża, namalował Sylwester Mirys, nadworny malarz Branickich z Białegostoku. W 1844 r. kościół przeszedł gruntowną renowację, w czasie której do-tychczasowe obrazy ołtarzowe zastąpiono obrazami pędzla Szy-mona Czechowicza i nieznanego malarza podpisującego się M.L.V.R.Z. Z inicjatywy prowincjała Beniamina Szymańskiego w 1859 r. dobudowano boczną kaplicę, w której umieszczono krucyfiks pochodzący z dawnego kościoła jezuitów w Połocku (krucyfiks ten otrzymał Szymański w darze od namiestnika carskiego, Iwana Paskiewicza). Pod koniec XVIII i na początku XIX wieku klasztor łomżyński był sie-dzibą nowicjatu i studium filozofii. W 1845 r. odbyła się tu kapituła prowincjalna, na której uchwalono wytyczne reform życia Prowincji, powzięte z inicjatywy prowincjała Beniamina Szymańskiego